FILMY W MIEŚCIE SŁOWA. Nagroda Literacka GDYNIA 2019

Informacje o filmach

Głos Pana

reż. György Pálfi
Francja/ Kanada/ Szwecja/ USA/ Węgry, 2019

Film „Głos Pana” nawiązuje do powieści Stanisława Lema o tym samym tytule.Młody mężczyzna poszukuje swego ojca – profesora matematyki Petera Hogartha, który zaginął podczas pracy nad tajnym projektem rządu Stanów Zjednoczonych. Projekt ten dotyczył rozkodowania, przetłumaczenia i zrozumienia transmisji od inteligentnych istot pozaziemskich. Profesor Jerzy Jastrzębski o „Głosie Pana” :

O ile Solaris była wśród książek Lema najpopularniejsza i przysporzyła autorowi największej bodaj sławy, o tyle napisany niedługo potem Głos Pana zachwycił koneserów. Nie jest to „powieść akcji”, ale przygód intelektualnych więcej tu niż awantur w westernie. I jak to często bywa z podobnymi przygodami, ich przeżycie może głęboko wpływać na osobę czytelnika, zmieniać jego wizję świata, pogląd na poznanie i wartości. 



Wizyta

reż. Michael Madsen
Finlandia / Dania, 2014

Czy jesteśmy gotowi na spotkanie z obcymi istotami? Czy mają one w naszym świecie takie same prawa, jak my sami? Co im powiemy, gdy ich spotkamy? I w jaki sposób będziemy się z nimi komunikować? Wiedeński UNO-city to kompleks budynków stanowiący dziś jedno z czterech głównych miejsc na świecie. Jego eksterytorialny status, a także architektura, przypominająca późne lata 70. ubiegłego wieku, powodują, że przypomina on statek kosmiczny, który wylądował w środku cywilizowanego świata. 

Wewnątrz tej imponującej instytucji, która reprezentować ma wiarę w ludzkość, znajduje się OOSA, czyli Biuro Unii Europejskiej do Spraw Kontaktu z Obcymi Cywilizacjami. To tutaj naukowcy z różnych dziedzin opracowują procedury kontaktu z obcymi. Ludzkość marzy o tym od ponad wieku. 



Ferrante Fever. Gorączka czytania

reż. Giacomo Durzi
Włochy, 2017

Elena Ferrante to bez wątpienia najbardziej popularna włoska pisarka naszych czasów i jednocześnie autorka bez twarzy. Jej ukryta pod pseudonimem prawdziwa tożsamość to jedna z największych tajemnic ostatnich dziesięcioleci. Nie przeszkodziło jej to wcale zyskać międzynarodowej popularności. 

Tzw. cykl neapolitański Ferrante, na który składają się powieści „Genialna przyjaciółka”, „Historia nowego nazwiska”, „Historia ucieczki” i „Historia zaginionej dziewczynki” przyciągnęły miliony fanów i spotkały się z uznaniem krytyków. W 2016 roku „Time” umieścił Ferrante na liście 100 najbardziej wpływowych osób na świecie, choć nikt tak naprawdę nie wie, kim ona jest w rzeczywistości. Film jest portretem tej nietuzinkowej osobowości, która jest fenomenem naszych czasów. Przedstawia twórczość Ferrante, próbując ustalić przyczyny jej niezwykłego sukcesu.



Honorowy obywatel

reż. Gastón Duprat, Mariano Cohn
Hiszpania/ Argentyna, 2016 

Kalendarz Daniela Mantovaniego, argentyńskiego pisarza o międzynarodowej sławie, który zdobył wszystko – łącznie z Nagrodą Nobla, jest pełen obowiązków i prestiżowych wydarzeń. Ale Mantovani (Oscar Martínez, najlepszy aktor festiwalu w Wenecji 2016) niespodziewanie odwołuje spotkania, aby pojechać do małego miasteczka, z którego pochodzi i które jest źródłem jego inspiracji. Ma odebrać medal Zasłużonego Obywatela. 

Spotkanie światowej sławy autora z mieszkańcami Salas obfituje w zabawne nieporozumienia. Wkrótce jednak atmosfera zagęści się i Mantovani będzie zmuszony walczyć o… własne życie. „Honorowy obywatel" był argentyńskim kandydatem do Oscara w 2917 roku. 



Matki

reż. Joonas Berghäll
Finlandia/ Dania/ Szwecja, 2015

Dziesięć historii kobiet opowiedzianych przez kobiety z dziesięciu stron świata. Łączy je szczególna rola, jaką mają w życiu do spełnienia – wszystkie są matkami. Film pokazuje niezwykłe momenty z ich życia przepełnione macierzyństwem i miłością. Obserwujemy je tuż po urodzeniu dziecka. Patrzymy, jak są dumne z możliwości zapewnienia wykształcenia swoim dzieciom.

Mamy też szansę poznać niezwykłe momenty ich zaskakującej codzienności – jedna z nich, zawieszona gdzieś w przestworzach w statku kosmicznym, rozmawia przez telefon ze swoim dzieckiem na Ziemi. Film opowiada również o tragicznych wydarzeniach, bo pokazane w nim historie to przede wszystkim walka o przetrwanie. Te kobiety-matki przez całe życie zmagały się z przeciwnościami losu, a ich siła i miłość dają nadzieję na lepsze jutro.


Dzieciństwo

reż. Margreth Olin
Norwegia, 2017

Dorastanie wymaga czasu. Zgodnie z pedagogiką waldorfską, dzieci rozwijają się poprzez swobodną twórczą zabawę. Proces wychowania i nauczania powinien uwzględniać ich indywidualne cechy, zainteresowania i zamiłowania oraz unikać ocen na rzecz aktywnego wspierania we wszystkich sferach rozwoju. Film przedstawia jedno z norweskich przedszkoli w stylu waldorfskim o nazwie Aurora, w którym dzieci mogą być sobą. 

Obserwujemy idylliczne miejsce w lesie – świat wspólnoty dzieci, które uczą się same, bez konieczności dotrzymywania kroku programowi nauki i wszelkim nakazom. Przez rok śledzimy z ich perspektywy zmianę pór roku, kłótnie i przyjaźnie, relacje z nauczycielami a także niezliczone niuanse ich codziennego życia, jakie pojawiają się na styku świata w przedszkolu i poza nim.



Kucharze historii

reż. Péter Kerekes
Austria/ Czechy/ Finlandia/ Słowacja, 2009

Zagotować, usmażyć, pokroić, posiekać, poćwiartować, wypatroszyć – zaskakujące jak język kuchni przypomina niekiedy określenia z pola walki. Właśnie kuchnię i wojnę w nieoczekiwany sposób łączy ten film. Możemy się przekonać, jak bardzo niedoceniana jest rola tych, którzy zajmują na scenie wojny miejsca daleko w tyle, choć mają poważne zadanie: napełnić ogromny brzuch armii. 

Bohaterami filmu "Kucharze histori" są wojskowi kucharze – dla nich nie ma raczej miejsca w podręcznikach historii. Okazuje się, że kuchnie polowe odgrywają w czasie wojen nie mniejszą rolę niż czołgi i karabiny, a zaspokajanie apetytów żołnierzy może mieć przemożny wpływ na losy świata. Bo jak mówi jedna z bohaterek filmu: Dobrze najedzeni żołnierze wysadzają innych w powietrze o wiele lepiej niż zwykle.